من و دوست غولـم

بالاخره وقت اجرا رسید !...

beket — Sat, 04 Oct 2008 16:50:18 GMT

مکان : کرج / گوهردشت /خیابان دوم غربی /آموزشگاه سینمایی هفت هنر

از همه دوستانی که تو کرج یا شهرهای اطراف زندگی می کنن ، دعوت می کنم تا به دیدن این نمایش بیان ..... بشتابید !......!....

قضیه مرثیه شاعر

beket — Fri, 05 Sep 2008 20:18:18 GMT

يه شاعر عالي قدر بود در كمپاني

كه ازو صادر مي شد اشعار بی معنی

آمد يك قضيه اخلاقي اجتماعي

تو شعر در بياورد٬ اما سكته كرد ناگاهي

اول او كردش سكته ي مليح

بعد سكته وقيح و پس قبيح

بالاخره جان به جان آفرين سپرد

از اين دنياي دون رختش ورداشت و برد

لبيك حق را اينچنين اجابت كرد

دنيايي را از شر اشعار خودش راحت كرد

رفت و با ملائك محشور گرديد

افسوس كه از رفقايش دور گرديد

اگر او بود دست ما را از پشت مي بست

راه ترقي را به روي ما ها مي بست

از اين جهت بهتر شد كه او مرد

گورش را گم كرد و زود تشريفاتش را برد

اما حالا از او قدر داني مي كنيم

برايش مرثيه خواني مي كنيم

تا زنده ها بدانند كه ما قدر دانيم

قدر اسيران خاك را ما خوب مي دانيم

اگر زنده بود فحشش مي داديم

تو مجامع خودمان راهش نمي داديم

اما چون تصميم داريم ترقي بكنيم

اينست كه از مردنش اظهار تاسف مي كنيم

صادق هدايت ( از کتاب وغ وغ ساهاب )

آشغال

beket — Thu, 07 Aug 2008 10:21:18 GMT

( از تاریکی انتهای صحنه ، دو مرد همراه با دو کیسه آشغال بیرون می آیند )

مرد 1 : آقا !

مرد 2: بله ؟

1: آشغال

2 : با منی ؟

1 : کیسه ی آشغالتون جلوی خونه ی منه !

2 : جلوی خونه ی منم هست !

1 : جدا ؟

2 : حتما

1: یعنی ما با هم همسایه ایم ؟

2 : خوشبختم

1 : رمز موفقیتتون چی بود ؟

2 : موفقیت ؟

1 : خوشبختی !

2 : آشغال !

1 : با منی ؟

2 : شما ؟

1 : یه نفر که یه کیسه آشغال داره

2: تا حالا ندیدمتون

1 : تازه اومدید !

2 : چی می گی ، من اینجا حق آب و گل دارم

1 : از کدوم اداره گرفتین ؟

2 : آب و فاضلاب

1 : بنده ام فاضلابی هستم

2 : خوشبختم !

1 : مطمئنید ؟

2 : چطور؟ چیزی شنیدید ؟

1 : من از اخبارای آشغال خوشم نمیاد !

2 : آشغال ؟

1 : با منی ؟

2 : اینجا جای آشغالای منه ، هیچکسم نمی تونه کاری کنه !

1 : ( عصبی ، چاقویی درآورده به کیسه ی آشغال مرد 2 می زند) پس اگه دیدید آشغالاتون ریخته،مطمئن باشید گربه تیکه پارش کرده !

2 : گربه ها حیوونای مظلومین

1 : حتی مظلوم تر از مورچه ها !

2 : دنیای ِ کثافتی ِ !

1 : نه کثافت تر از آشغالای یه نفر دیگه جلوی خونه ی آدم

2 : کی جلوی خونه ی شما آشغال گذاشته ؟

1 : ( به حالت غش ) نمی دونم ، نتونستم قیافش ُ ببینم

2 : چه آدمایی پیدا می شن

1 : زمونه ی بدی شده

2 : همسایه از حال همسایه خبر نداره

1 : آدما دیگه آدم نیستن

2 : یه مشت آشغال ..

1 : با منی ؟

2 : شما ؟

1: همسایه بغلیتون هستم ...

2 : چقدر از دیدنتون خوشحالم ( همدیگر را می بوسند ) چند وقته اومدید اینجا ؟

1 : چند دقیقه ای هست

2 : دقیقا چند دقیقه ؟

1 : ساعت دارید ؟

2 : هشت و پنجاه و پنج دقیقه

1 : پنج دقیقه

2 : زمان ِ زیادی

1 : واسه بوجود اوردن یه بچه

2 : یا کشتن یه آدم

1 : یا گذاشتن آشغالا دم در

2 : آشغال ؟

1 : با منی ؟

2 : شما ؟

1 : به تو چه

2 : اگه نگی یه چیزی می گم تا تهت بسوزه

1 : مثلا ..

2 : زن داری ؟

1 : معلومه

2 : زندگیتون چطوره ؟

1 : اون خیلی به من گیر می ده ...

2 : خوبه که اومدی پیش من ، من مشاور خانواده ام

1 : دستم به دامنت آقای مشاور ! این زن منو دیوونه کرده

2 : خرجی می دی ؟

1 : نه ..

2 : محبت می کنی ؟

1 : نه

2 : دوستش داری ؟

1 : نه ...

2 : خوبه ... می تونی بذاریش دم در

1 : پس آشغالام ُ کجا بذارم

2 : آشغال ؟

1 : با منی ؟

2: شما ؟

( رفتگرها می آیند ، مردها را با خود می برند ، آشغال ها روی زمین می مانند! )

نوید ایزدیار

چیزی شبیه پست / خسرو شکیبایی در گذشت

beket — Fri, 18 Jul 2008 11:06:18 GMT

خدانگهدار هامون ....

معرفی آلبوم

beket — Mon, 07 Jul 2008 14:02:55 GMT

گروه بالگرد -- آلبوم زیگیلند

اعضای گروه : چوق (گیتاریست) / چاف (درامز) / یولان (خواننده) / یوشنگ (بیسیست و سرپرست گروه )

ترانه ها : ۱. میریم و میریم ۲. غواصی ۳ . مرد جدولی ۴. قاهره ۵. سیاهای جزیره

۶. گربه ها ۷ . جوانی ۸.تویوتا کریسیدا ۹ . چو چو لاو ! ۱۰ .دراین عالم

پخش : کمپانی art beat group

از نحوه غواصی زیر آب گرفته تا رمز و راز ابولهول و صبحی که در اتوبوس و صف‌های مختلف به شب می‌رسانیم و مسیری که «می‌ریم‌ می‌ریم تا به آخرش برسیم که خیلی پیریم.» را در زیگیلند می شنویم

چهار عضو بالگرد از دوران مدرسه با هم بوده‌اند و موسیقی را با هم شروع کرده‌اند و بعد از سال‌ها تمرین و همنوازی، کارشان گرفت: «در همان تمرین‌ها یک شعری درمی‌آمد، بعد فکر می‌کردیم باید موزیکش را در ‌آوریم، موزیکش هم آرام آرام شکل می‌گرفت)

روی آلبوم آنها تاکید شده که این سی‌دی برای بالای سن هجده‌ سال است. یوشنگ می‌گوید: «ما از کلمه‌ رکیک به آن مفهوم که ذهن آدم‌ها درگیرش می‌شود، استفاده نکرده‌ایم. الفاظ اجتماعی و تکیه‌ کلام‌هایی را که در طول روز شاید در تهران بارها به گوش می‌رسد، در کار ما هم می‌شنوید.»

( به شکل کاملا اتفاقی این آلبوم از طریق یکی از دوستان به دستم رسید ،کارشون فوق العاده است !)

.................................................................

میرزا - آلبوم پینوکیو

خواننده و آهنگساز : میرزا ( بابک میرزا خوانی )

ترانه ها : جلال تهرانی

پخش : شرکت بم آهنگ کانادا

نام ترانه ها : ۱. پینوکیو ۲.خپل ۳. گالیور ۴. The Little Matchstick Gir

۵ . سیندرلا ۶.فرض کن ۷. خداحافظ ۸ اثر نماند

( پینوکیو دومین آلبوم بابک میرزا خوانی بعد از آلبوم خواب ِ که چند هفته ای است توسط شرکت بم آهنگ به بازار اومده ، متاسفانه هنوز به این آلبوم دست رسی پیدا نکردم و فقط به لطف آی تیونز دو دقیقه از هر ترانه رو شنیدم! اگه دلتون واسه کارتون های بچگی تنگ شده ، از همین الان مثل من در جستجوی این آلبوم خوب باشید ! )

ماه

beket — Mon, 16 Jun 2008 17:11:18 GMT

از خانه بیرون میروم اما کجا امشب؟
شاید تو میخواهی مرا در کوچه ها امشب
پشت ستون سایه ها ، روی درخت شهر
میجویم اما نیستی در هیچ جا امشب
ای ماجرای شعر و شبهای جنون من
آخر چگونه سر کنم بی ماجرا امشب؟
میدانم آری نیستی ، اما نمیدانم
بیهوده میگردم به دنبالت چرا امشب؟
هر شب تو را بی جستجو می يافتم اما
نگذاشت بی خوابی به دستانم تو را امشب
ای ماجرای شعر و شبهای جنون من
آخر چگونه سر کنم بی ماجرا امشب؟
هر شب صدای پای تو می آمد از هر چیز
حتی ز برگی هم نمی آید صدا امشب
ها سایه ای دیدم ، شبیهت نیست اما حیف
ای کاش می دیدم به چشمانم خطا امشب
امشب ز پشت ابرها بیرون نیامد ماه
بشکن قرق را ماه من . بیرون بیا امشب
گشتم تمام کوچه ها را . یک نفس هم نیست
شاید که بخشیدند دنیا را به ما امشب
طاقت نمیارم تو که میدانی از دیشب
باید چه رنجی برده باشم بي تو تا امشب
ای ماجرای شعر و شبهای جنون من
آخر چگونه سر کنم بی ماجرا امشب؟
محمد علي بهمني

مرثیه ای بر یک هدایت !

beket — Mon, 05 May 2008 15:46:18 GMT

۱. چند روزی است که طبق روال سالهای گذشته در این ماه ، نمایشگاه بین المللی تهران برگزار شده است . این نمایشگاه که به لطف تلاش های رئیس جمهور محترم ! دو سالی است در مصلای تهران برگزار می شود ، در دو سال گذشته تمام سعی و تلاش خود را کرده که هر سال بدتر از پارسال باشد !! تا شاید با این شعار جدید دوره حکمرانی شعار صا ایران در ذهن هموطنان را به پایان برساند . از ایرادات و کاستی های نمایشگاه و مکان احمقانه اش که بگذریم ( چون بحثش خیلی مفصله !) به حرکت جدید و محیر العقولی در نمایشگاه امسال می رسیم که الحق تکمیلی است بر افتضاحات نمایشگاه های اخیر ! در نمایشگاه امسال به دستور وزیر ارشاد محترم و معاون گرام ! هشت عنوان از کتاب های نویسنده بزرگ ایرانی صادق هدایت از نمایشگاه جمع آوری شد. این حرکت در حالی صورت می گیرد که کتاب های هدایت در سال های گذشته ( مخصوصا در دوره اصلاحات ) بارها تجدید چاپ شده و اگر از این قضیه هم چشم پوشی کنیم ، به خیابان انقلاب می رسیم که کتاب های هدایت ( زیراکس هایی از نسخه ی اصلی این کتاب ها که قبل از انقلاب توسط انتشارات جاویدان به چاپ رسیده است ) در تک تک نقطه های این خیابان به چشم می خورد . حال فقط به یک کلمه می رسیم ... چرا ؟ آیا سانسور و پاک کردن آثار قله ی ادبیات داستانی یک کشور ، باعث افتخار وزارت فرهنگ و ارشاد یک کشور است ؟ ( البته بهتر است کلمه ی فرهنگ را از ترکیب نام این وزارت نادیده بگیریم )

۲ . دو روز قبل در حالی که در خیابان انقلاب قدم می زدم ، ناگهان در ویترین یکی از مغازه ها با فیلم گرداب مواجه شدم ، که در زمان اکران موفق به دیدن آن نشده و ندیدن آن تبدیل به یکی از حسرت های زندگی ام شده بود !! این فیلم بر اساس داستان گرداب ( مجموعه داستان سه قطره خون - صادق هدایت) توسط حسن هدایت ساخته شده و حدود یک سال قبل اکرانی کوتاه مدت در سینما سپیده داشت . در همان ابتدا که فیلم را از مغازه خریداری کردم ، متوجه عدم حضور نام صادق هدایت بر جلد و شناسنامه فیلم شدم که به خودی خود به شدت آزار دهنده بود . اما به هر حال این موضوع را اینگونه با خود حل کردم که دوستان محترم ! سفارش کرده اند که ردی از صادق هدایت بر جلد فیلم نباشد ، مبادا خانواده هایی که فقط جلد آن را می بینند دچار بد آموزی شوند!!! اما فاجعه زمانی اتفاق افتاد که فیلم را در دستگاه گذاشته و تیتراژ ابتدای آن را دیدم ، آقای کارگردان که از قضا فیلمنامه نویس و کارگردان هم بود ، با وقاحت تمام هیچ نامی از منبع اقتباس و نویسنده ی آن به میان نیاورده بود. البته تا جایی که من به یاد دارم ، در زمان اکران فیلم ، در پوستر آن ، بالای نام گرداب نوشته شده بود ، بر اساس داستانی از صادق هدایت . حدس اینکه فیلم ، برای اخذ مجوز و ورود به شبکه ویدئویی ، مجبور به حذف نام هدایت شده ، کار به شدت آسانی است!! اما گلایه به سازنده فیلم و شرکت پخش آن است که اینقدر راحت از نام منبع داستان ِ اثرشان می گذرند .

بی شک افتخار هر کشوری در هر کجای دنیا ، علاوه بر تاریخ و تمدن و جاذبه های توریستی و ... بر هنرمندان و نویسندگان آن است ، جای بسیاری تاسف است که در کشور ما نه تنها به این افراد توجهی نمی شود ، بلکه تمام تلاش دولتمردان ( به استثناء برخی !) در حذف نام این بزرگان است . هنوز فراموش نکرده ام آن پوستری را که در روز ۲۲ بهمن ماه سال گذشته در قسمت هایی از خیابان آزادی نصب شده بود. در این پوستر به مردم همیشه در صحنه تذکرداده شده بود که کتاب های نویسندگان نام برده را نخوانند ، این نویسندگان کسانی نبودند جز : صادق هدایت ، صادق چوبک ، غلامحسین ساعدی ، احمد شاملو ، بزرگ علوی و......

نوید ایزدیار

داستان : بی خاطره

beket — Sat, 05 Apr 2008 20:22:18 GMT

طبق معموله همیشه چشمام ُ می مالم ، نه خوابم میاد ، نه چیزی تو چشمام رفته ، از خواب بیدار شدم.... این که الان ساعت چند ِ مهم نیست ، ده ، یازده ، دوازده ، شایدم هشت صبح ، مهم اینه که من بیدارم ، اگه چیزی باشه می خورم ، چیزی ام نباشه ، خوب هوا سق می زنم ، باید برم کجا ؟ نمی دونم ، اصلا نمی دونم باید برم یا برگردم ، ولی من راهی ُ نرفتم که بخوام برگردم ، اصلا مگه راهی هست که من بخوام برم یا ...

باید یه گوشه بشینم تا ظهر شه ، یه صدای وحی مانندی تو گوشم می گه : ظهر خبرای خوبی ِ ! یعنی راست می گه ؟ اگه راستم نگه مهم نیست ، مهم اینه که میشه منتظر یه چیزی موند .

آفتاب همه جای خونم ُ گرفته ، یه وقتی فکر می کردم عاشقشم ، ولی الان می بینم ازش متنفرم ، هم چشمام ُ اذیت می کنه ، هم پوست تنم ُ .. بعضی وقت ها فکر می کنم که مرام ِ همه عشق ها همینه ، فقط اولش عشق ِ ، بقیه اش میشه تنفر !

ظهر شده ، یه نفر در ِ خونم ُ می زنه ، کسی نیست که این موقع بخواد بهم سر بزنه ، همچین می گم که انگار بقیه موقع ها کسی هست ، در ُ باز می کنم ، کسی پشت در نیست ، یه بسته ی بزرگ که گرماش پوست دستم ُ می سوزونه پشت ِ در ، بازش می کنم ، یه نون بربری داغ باهام دست میده ، بوی بربریای ِ محلمون ُ می ده ، خیلی تازست ، دعوتش می کنم به خونه تا سر فرصت دخلش ُ بیارم . چند تا تخم مرغ بی زبون ُ پرت می کنم تو ماهیتابه تا وقتی صدای روغنش در اومد برش دارم ، تلفن زنگ می زنه ، کی می تونه تو این وقت روز با من کار داشته باشه ؟ همچین می گم که انگار تو بقیه ساعت ها کسی با من کار داره ، برش می دارم ، یه صدای نازک از اون ور خط صحبت می کنه ، البته صحبت که نه ، فوت می کنه ، چقدر بی کارن مردم ، واسه اینکه فکر نکنه کم آوردم ، منم فوت می کنم ، چقدر بی کارم من !

صدای روغن در میاد ، نیمروی نیم سوختم ُ برمی دارم تا با بربری داغم که حالا یه ذره سرد شده بخورم ، کاش یه ذره سبزی ام اینجا بود ، آخه من عاشق سبزی ام ! نون باز می کنم... توش پر از سبزی ِ ، خدایا من چقدر خوشبختم ، یادم باشه به خاطر این اتفاق جشن بگیرم . غذام ُ می خورم ، یه حسی بهم می گه : بعد از یه چرت دلچسب ، یه اتفاق خیلی خوب می افته ، می خوابم .....

دارم چشمام ُ می مالم ، نه خوابم میاد ،نه چیزی تو چشمام رفته ، از خواب بیدار شدم ، معلوم نیست ساعت چند ِ ، خیلی وقت ِ دیوارای اتاقم ُ سبک کردم ، یه چیزی مثل سنگ می خوره به پنجره ی اتاقم ، خدایا یه اتفاق دیگه ، پنجره رو باز می کنم ، تا بخوام زیر پام ُ ببینم ، چند تا گل خوشبو که با سلیقه دسته شدن می خوره تو صورتم ، گل ُسریع از صورتم کنار می کشم ، کسی اون پایین نیست ، هرکی هست آدم خیلی فرزی ِ ! گل ُ با خودم میارم تو خونه ، روش ُ نگاه می کنم ، روی یه کاغذ کوچک نوشته ( تقدیم با عشق به تنها مونس تنهایی هایم ) یعنی منظورش منم ؟ خدایا من مونس تنهایی های یه نفرم ،از این بهتر نمیشه ، تمام پیش بینی هام داره درست در میاد، من چقدر خوشبختم .

باید این گل ُ بذارم تویه گلدون خوشگل ، ولی من که گلدون ندارم ، یعنی دارم ، ولی همش پر ِ ، آخه من خیلی گل دوست دارم ، حتی بیشتر از بربری و سبزی !

حالا دیگه وقت ِ پیاده روی و سیگار ِ ، پارک محلمون جای سر سبزی ِ، گل های قشنگی ام داره ، البته نمی دونم چرا چند وقت ِ گل هاش روز به روز کمتر میشه ، مهم نیست .

یه پسر بچه ی تقص از دور بهم نزدیک میشه ، این دیگه کیه ؟ چقدر قیافش آشناست ، بهم میگه : ببخشید آقا شما فلانی نیستید ؟ چرا من فلانی ام ،عجیب ِ ، این من ُ از کجا می شناسه ؟ یه دستی به سر ِ کچلش می کشه و می گه : شما رو همه می شناسن ، شما رو همه دوست دارن ، بعدشم بدون خداحافظی می ره ، قیافش من ُ یاد ِ شاگرد نونوایی محلمون می ندازه ، ولی آخه اون که الان باید تو نونوایی باشه !

بادی تو غبغب میندازم و مثل برنده هایی که حاضر نیستن جایزشون ُ با هیچکس تقسیم کنن ، به قدم زدنم ادامه میدم .

نزدیک های شب که بر می گردم به اتاقم ، یه کاغذ کوچیک رو اپن بهم چشمک می زنه ، خدایا مگه میشه ، این کارت پستال از طرف پدر مادرم ِ ، ولی اونا که .... خوب میشه تو همه چی شک کرد ، شاید کسایی که مردن نمرده باشن ، شاید ما مردیم و فکر می کنیم اون هایی که زنده ان ، مردن ، شاید اصلا کسی نمی میره و زنده ها خودشون ُ می زنن به مردگی تا یه استراحتی بکنن ، شایدم ... مهم نیست ، اصلا مهم نیست ، مهم اینه که من خوشبختم !

برای شام چیزی ندارم ، ولی اینم مهم نیست ، امروز روز خیلی خوبی بود ، یه حسی بهم می گه : امشبم می تونه شب خوبی باشه ، ولی نه ، دیروقته ... انقدر گرم کارت پستال شدم که نفهمیدم زمان کی گذشت ، خدا کنه خاطره ی امروز هیچ وقت از ذهنم پاک نشه ، صدای زنگ در میاد ، حسم راست می گفت ، حتما یه اتفاق خوب دیگه پشت در ِ ، در ُ باز می کنم ، این دفعه هیچی پشت در نیست ، هیچی جز سر کچل یه پسر که از فرط دوئیدن بد جوری نفس نفس می زنه ... اون نفس حرف زدن نداره ، منم حوصلش ُ ... می رم سراغ کیف پولم هرچی تهش هست ُ بر می دارم و می ریزم کف دستش ، هیچی نمی گه و می ره ، حتی نمی گه کم ِ یازیاد ، مطمئنم نه کم ِ نه زیاد ، اندازست ، اندازه ی اندازه ، دیگه هم من عادت کردم ، هم اون ! کار های روزمره خیلی زود شبیه عادت میشه ، هنوز صدای پاش از راه پله میاد ، صداش می کنم : فردا ام میای؟ هیچی نمی گه ، می دونم که میاد ، فقط امیدوارم فردا از یه راه دیگه وارد بشه ، کارهای روزمره خیلی زود شبیه عادت میشه !

خدا کنه هیچوقت قیمت نون و سبزی و کارت پستال زیادنشه ، چون اون وقت نمی دونم پولی که به شاگرد نونوا می دم کافیه یا نه ......

بهتر ِ دیگه بخوابم ، فردا ام روز قشنگی ِ ، شاید خوشبختی های فردام خیلی بیشتر از امروز باشه ، شاید فردا پر از خاطره های خوب باشه ، یعنی می شه ؟................

نوید ایزدیار

آخرین پست 86 !

beket — Wed, 19 Mar 2008 22:25:18 GMT

رنگ سال گذشته را دارد ، همه ی لحظه های امسالم

سیصد و شصت و پنج حسرت را ، همچنان می کشم به دنبالم

صبح عید ....

beket — Mon, 03 Mar 2008 19:19:18 GMT

به باز آمدنت چنان دلخوشم
              که طفلی به صبح عید
                       پرستویی به ظهر بهار

   و من به دیدن تو
         چنان در آینه ات مشغولم
                      که جهان از کنارم می گذرد
                                       بی آنکه سر بر گردانم

مگر از راه در رسی
         مگر از شکوفه سر برزنی
                       مگر از آفتاب بدمی

   مگر نه روز ، تابوتی است
                 بر شانه های ابر
                       که باران را به افقهای
                                        ناپیدا می سپارد

   چندان که باز آیی
        ستاره ها همه عاشق
                            همه عاشق ...
                           و جوانی در باران از راه می رسد

( ترانه ی صبح عید از آلبوم از روی سادگی / مهران مدیری)